Iris

Is de financieel adviseur aansprakelijk voor de afwikkeling van de erfenis?

Onlangs las ik een tuchtrechtuitspraak over de rol van een accountant bij de afwikkeling van een erfenis. De conclusie van de zogeheten Accountantskamer op 21 november jl. was dat de betreffende accountant tuchtrechterlijk fout had gehandeld door de cliënte niet te wijzen op de risico’s van zuivere aanvaarding van de erfenis van haar echtgenoot. Daarbij speelde mee de uitkering van een levensverzekering.

Alles bij elkaar dus een situatie waarbij typisch notariële zaken (erfrecht), financiële advisering (de polis), aansprakelijkheid (volgens de tuchtrechter) en een schadeplichtigheid (van de adviseur) jegens de cliënte door elkaar liepen.

Adviseurs blijf op je eigen vakgebied
Dit prikkelde mij om hier in deze column op te wijzen. Want nu is het een accountant die in het beklaagdenbankje zit, maar de kans is aanwezig dat de financieel adviseur de volgende keer daarin moet plaats nemen. Dat tuchtrechterlijke strafbankje is meestal vervelend, maar in het notariaat weten we dat dit doorgaans het opstapje is om in een civiele procedure een schadeclaim in te dienen.

Dus wil ik jou waarschuwen dat je moet oppassen met het geven van adviezen op gebieden waar jouw expertise niet ligt. Ook ik probeer mij te houden aan het oude spreekwoord: Schoenmaker blijf je bij je leest.

Account had onvoldoende informatie gegeven en te weinig de vinger aan de pols gehouden
De accountant was in deze zaak gevraagd door de weduwe om de omvang van de erfenis te becijferen, de fiscale aspecten te beoordelen en de aangifte erfbelasting op te stellen. De overledene had een maatschap met zijn ouders en de accountant had ook altijd de jaarcijfers daarvan opgesteld en wist dus van de hoed en de rand.

Nadat de accountant de opgedragen werkzaamheden had verricht, heeft de weduwe de cijfers met haar notaris besproken en vervolgens besloten om de nalatenschap zuiver te aanvaarden. Daardoor werd zij ook persoonlijk aansprakelijk voor alle schulden van haar overleden echtgenoot.

Achteraf bleek dat de situatie iets anders lag dan uit de cijfers bleek. De polis van levensverzekering keerde namelijk niet aan de weduwe uit maar aan haar schoonouders. Bovendien had haar man een grotere schuld aan de bank en was er door hem hypothecaire zekerheid gesteld voor de schulden van zijn ouders (borgstelling).

Dit alles was voldoende voor de Accountantskamer om de accountant een berisping op te leggen, waarbij ook werd gewezen op het feit dat hij te weinig inspanning had geleverd om te controleren dat de notaris en de (eveneens ingeschakelde) fiscalist snapten wat de door hem opgestelde informatie precies inhield.

De les voor (onder meer) de financieel adviseur
Als financieel adviseur zul je waarschijnlijk na een overlijden gevraagd worden te helpen met de afwikkeling van de financiële aspecten. Vaak heb je geadviseerd bij het aangaan van de hypothecaire geldlening voor de eigen woning van de overledene en de daarbij horende overlijdensrisico-verzekering.

Combineer ik dat met deze tuchtrechterlijke uitspraak van de Accountantskamer, dan zie ik voor jou het risico opdoemen dat jij aansprakelijk zult worden gesteld als achteraf blijkt dat zaken verkeerd lopen. Wellicht is het een goed idee om in zo’n situatie een gesprek in te plannen tussen jouw cliënt(e) van wie de partner overleden is en hun notaris waarbij jij ook aanschuift.

Dan heb jij je best gedaan om de zaak in goede banen te leiden.

Wil je hierover wat laten weten, stuur dan een mail.

Categories: Blog.